Langdurige klachten door een ontregeling in je brein

De connectie tussen de hersenen en het lichaam
Ons brein en ons lichaam zijn met elkaar verbonden. Alle functies in ons lichaam worden aangestuurd door ons brein. Stel je voor: je houdt je hand in een brandende kaars. Dan is het je brein die de pijn registreert en je er vervolgens toe aanzet je hand terug te trekken.

Wanneer we langdurige klachten ervaren, komt dit door een ontregeling in het limbisch systeem. Het limbisch systeem is een deel van het brein dat onbewust is. In je limbisch systeem worden emoties aangemaakt en veel lichaamsfuncties aangestuurd, zoals spierspanning, pijn, energie en het geheugen.
Wanneer er een ontregeling is ontstaan in het limbisch systeem, worden één of meerdere van deze functies niet meer goed uitgevoerd. Dit leidt tot de klachten die jij ervaart. Interessant is dat hersenscans ook daadwerkelijk laten zien dat het limbisch systeem actiever is wanneer iemand langdurige klachten of stress heeft.

De oorzaak van je klachten zit dus in je brein
Nu ik weet dat langdurige klachten het gevolg zijn van een ontregeling in het brein, begrijp ik ook waarom niets wat ik eerder heb geprobeerd werkte. Alles wat ik geprobeerd had, was namelijk gericht op symptoombestrijding. En wat gebeurt er wanneer je alleen de klacht behandelt? Dan blijft de oorzaak! Je kunt het vergelijken met het afknippen van een plantje van onkruid, terwijl je de wortels in de grond laat zitten. Het onkruid groeit dan gewoon weer terug. Je wilt dus de wortels aanpakken voor blijvend resultaat. Dat is precies wat we gaan doen bij jouw klachten.

Kasteel
Iedereen heeft één belangrijkste emotie die in het onbewuste onderdrukt wordt. Dat noemen we je stressor. Het verloop van emoties in je brein kun je vergelijken met hoe een poortwachter vroeger zijn kasteel beschermde. Zag de poortwachter de bezoekers als veilig? Dan liet hij de poort open en konden de bezoekers het kasteel binnen. Waren het indringers? Dan sloot hij de poort, zodat het kasteel veilig bleef.

Stel je voor dat er een grote poort staat tussen je limbisch systeem en je prefrontale cortex, dus tussen je onbewuste en je bewuste brein. Wanneer er in het onbewuste van je brein een emotie wordt aangemaakt, checkt 'de poortwachter' in jouw autobiografisch geheugen of het oké is voor jou om de emotie te voelen. Is dat het geval, dan wordt de emotie bewust (door de prefrontale cortex) en voel je de emotie. Perfect! Dit is het normale verloop. Maar is de emotie in jouw autobiografisch geheugen als heel naar en onveilig opgeslagen, dan doet 'de poortwachter' de poort dicht. Dit zorgt ervoor dat je je emoties niet hoeft te voelen. Dat gebeurt als bescherming, om je veilig te houden. Omdat je ooit hebt meegemaakt dat die emotie heel naar voelde. Doordat de poort dicht is, kan de emotie niet weg uit het limbisch systeem en gaat dan storen. Door deze ontregeling worden één of meerdere van de limbische functies niet meer goed uitgevoerd. Dit maakt dat je klachten ervaart.

Dat jouw brein emoties opslaat als 'onveilig', gebeurt vaak in de kindertijd of bij intense gebeurtenissen; als een onbewust overlevingsmechanisme.